Tim Keller over dienend spiritueel/christelijk leiderschap!

Hai GuidoFox hier! Gaaf dat je dit artikel leest!

Vandaag wil ik het graag hebben over Tim Keller en zijn essentie van leiderschap.

Timothy (Tim) Keller werd geboren in Allentown in Pennsylvania op 23 september 1950 en is een Amerikaanse predikant binnen de Presbyterian Church in Amerika. Hij is oprichter en voorganger van de Redeemer Presbyterian Church in het centrum van New York. Hij is een invloedrijk geestelijk leider binnen de Verenigde Staten en daarbuiten. Hij baseert zijn visie over leiderschap vooral uit de Bijbel.

De essentie van zijn leiderschap: dienaar- en rentmeesterschap (oikonomos)

Een rentmeester was van oudsher een ‘manager’, die de huishouding van iemand anders onder zijn hoeden had. In de christelijke ethiek wordt het begrip rentmeester meestal gebruikt voor het omgaan met het bezit van anderen en de algehele schepping. De rentmeester beheert het ‘geleende’ en dit zal ongeschonden aan de eigenaar moeten worden geretourneerd of doorgegeven aan de volgende generatie. De aarde en de natuur (en ons lichaam) hebben we dus in bruikleen – verkregen van een ‘Goddelijke Bron’. Jezus maakte veelvuldig gebruik van het woord ‘dienaarschap’ in plaats van rentmeesterschap: je bent een dienaar van de ‘Goddelijke Bron’.

Een rentmeester is zo niet alleen een leidinggevende, maar ook een slaaf. Hij was immers in dienst van een meester – de ‘Goddelijke Bron’. Hij was zo zowel heerser als slaaf en dit is relevant.

Een mens wordt vanuit de christelijke hiërarchische invalshoek bezien als heersers van de natuur, de aarde en de dieren – omdat de mens enkel in staat is de Verlichte spirituele status te kunnen bereiken: de mens kan één worden met de ‘Goddelijke Bron’. Een dier is daartoe niet in staat en blijft een onbewust wezen. Dit betekent dat de mens ook een grote verantwoordelijkheid heeft te dragen: het zijn van heerser staat gelijk aan een grote verantwoordelijkheid.

De mens, die zich spiritueel heeft ontwikkeld, is tegelijkertijd ook een slaaf van zijn ‘Goddelijke Bron’. Over Jezus Christus: ‘Hij (Jezus) is de Heer die slaaf werd’. Het zijn van slaaf komt zo in een positief daglicht te staan.

Een slaaf gehoorzaamd zijn ‘Goddelijke Bron’ onvoorwaardelijk en is zo ‘ongeconditioneerd, onbevooroordeeld en vrij van geest’ en niet ‘afhankelijk van (de mening van) derden’. Dit maakt hem een goede heerser – zonder ‘slaafse’ volgzaamheid van andere mensen. We worden dus juist vrij in Christus – die slaaf was van zijn ‘Goddelijke Bron’. We kunnen dus alleen maar ‘vrij’ zijn als we ‘slaaf’ willen en durven te zijn.

Greetz,

GuidoFox – Evolve your Life!

Spiritual Teacher, Life Coach and Political Influencer

www.GuidoFox.nl