The Inclusive Coaching Method: Welke ‘Full Human Principle’ vorm van coaching is dit precies?

Hai GuidoFox hier! Gaaf dat je dit artikel leest!

The Inclusive Coaching Method

The Inclusive Coaching Method is een inclusief model van coachen, waarbij coachen in uitersten (polariteiten) wordt vermeden en aandacht wordt besteed aan het ‘geheel’.

Van der Pol beschrijft in haar boek ‘Coachen als Professie’ de volgende kritiek op het eenzijdige karakter van de meeste persoonlijke ontwikkelingsprocessen:  

‘Er is te eenzijdige aandacht voor targets, cijfers, resultaten en prestaties, en te weinig aandacht voor de evenzo wezenlijke aspecten van de mens zoals talent, inspiratie, creativiteit, ervaring, bezieling en potentie.
Harde tegenover zachte criteria.
Daar waar deze eenzijdige focus plaatsvindt, raken veel werkende mensen gespannen, teleurgesteld, gefrustreerd, in een burn-out en soms zelfs depressief’

Ze vervolgt:

‘Het is bekend dat mensen niet alleen fysieke en cognitieve behoeften hebben (doen en denken), maar ook spirituele en affectieve/emotionele behoeften (zijn en voelen).
De kern van het probleem heeft te maken met het feit dat we door polarisatie gedwongen worden te kiezen, waardoor een gebrek aan aandacht ontstaat voor de andere kant’

Het voor een coach dus belangrijk om de volgende aspecten in ogenschouw te nemen:

1. De complete mens als uitgangspunt (zie verder in het artikel: de vijf belangrijkste aspecten voor heelheid, inclusiviteit)

2. De coachee toe te laten werken naar keuzeverruiming (oftewel bewustzijnsverruiming)

3. En diegene naar keuzeloosheid te leiden – om zo meerdere paden naast elkaar te kunnen bewandelen en te combineren (coachee hoeft niet altijd te kiezen/spirituele eenheid)

De vijf belangrijkste aspecten voor heelheid, inclusiviteit

De volgende vijf belangrijkste aspecten voor heelheid worden hieronder besproken. Deze zijn essentieel voor een gedegen coachingsproces:

1. Het Cognitieve aspect – het denken, ratio, feiten, cijfers, kennis en het brein

Van de Pol omschrijft het cognitieve aspect als volgt:

‘Als we te veel of eenzijdig aandacht geven aan – of vastzitten in – het cognitieve deel van onszelf, hebben we te maken met starre vastgeroeste denkpatronen en strategieën, terwijl de wereld om ons heen is veranderd.
Als we ons beperken tot alleen het cognitieve kwadrant, dan zullen we alles alleen rationeel benaderen en houvast zoeken in analyses en controle, in feiten en cijfers, in weten, in kennis en ‘waarheid’, dan krijgen we uiteindelijk concentratieproblemen en hoofdpijn vanwege een overbelast denkraam’

Het is van belang om te beseffen dat het cognitieve kwadrant wel zeer benodigd is om het ‘verhaal achter’ coachee te kunnen ondervangen en te kunnen begrijpen. In het begin van het coachingsproces is het ontdekken van deze kwadrant bij coachee essentieel:

- Hoe denkt coachee?

- Wat is zijn belevingswereld?

- Wat is zijn levensgeschiedenis?

- Wat zijn zijn interne problematieken?

- Wat is de invloed geweest van zijn leefsystemen op zijn psyche?

In een latere fase van het coachingsproces is het van belang dat coachee zijn verstand zal moeten opgeven om verder persoonlijk te kunnen groeien: starre vastgeroeste denkpatronen zullen overboord moeten worden gegooid – om zo nieuwe frisse energetische inzichten te kunnen verkrijgen.

2. Het Fysieke aspect – het doen, gedrag, lichaam, materieel bezit

‘Wie niet goed voor zijn lichaam zorgt, zorgt niet goed voor zichzelf’

Een coachee zit vaak – niet alleen ‘vastgeroest’ in zijn denkpatronen – maar ook ‘vastgeroest’ in zijn fysiek. Coachee zal meer bewust moeten gaan worden van zijn fysieke activiteiten en ook moeten leren luisteren naar zijn lichaam – waar deze behoefte aan heeft (bijvoorbeeld: accu opladen) en waar niet. Het wijzen op een stuk ontspanning met voldoende frisse lucht is aanbevelenswaardig.  

Een coachee kan ook fysiek vastzitten in zijn woonplaats of durft geen spullen en materialen weg te gooien. Een hang naar luxe materieel bezit (auto’s, dure kleding, etc.) kan ook wijzen op een sterke gehechtheid (vastzitten) aan het ego.

3. Het Affectieve aspect – het voelen, gevoelens, emoties, liefde als gevoel

Deze ontwikkelingsstap wordt vaak niet bij een coachee gemaakt: het leren omgaan met het affectieve aspect in diegene zelf. En daar wordt mee bedoeld: het kunnen uitdrukken van de eigen gevoelens naar jezelf en naar derden toe. Daarbij is zelfkennis (verkregen door een ‘spiegelende’ coach) essentieel, omdat gevoelens worden aangestuurd door overtuigingen.

Deze overtuigingen zijn ‘opgebouwd’ uit het verleden, maar kunnen momenteel niet meer effectief of realistisch zijn - omdat de omstandigheden zijn veranderd. Het is van belang dat een coach coachee daarop wijst als niet-effectieve en niet-realistische denkpatronen de revue bij hem of haar passeren – om zo de (opgekropte) gevoelens te kunnen plaatsen.

Een ander belangrijk onderdeel hiervan is zelfacceptatie en -waardering. Zonder deze twee aspecten kan een coachee geen zelfvertrouwen opbouwen en ook het affectieve aspect niet-realistisch en niet-effectief doorgronden.

Bovendien kunnen deze – niet-realistische, niet-effectieve, onderdrukte en onverwerkte – gevoelens worden geprojecteerd op anderen. Dit leidt tot niet-effectieve reactiepatronen die vermeden dienen te worden.

4. Het Spirituele aspect – het zijn, de ziel, identiteit, zingeving, bestemming, Liefde als staat van Zijn

Het spirituele aspect is onder te verdelen in een aantal belangrijke vragen, die essentieel zijn voor het coachingsproces van coachee:

1. Wat is de zin van ons leven?

2. Waarom ben jij op deze wereld?

3. Wat staat je eigenlijk te doen op deze wereld?

Deze vragen zijn essentieel om een ‘stuk’ bezieling/intrinsieke motivatie bij coachee te kunnen aanwakkeren. Volgens Van der Pol moeten we de ‘oerbewegingen’ van onze ziel weten te vinden. Indien coachee niet in staat is om deze bewegingen te kunnen vinden, wacht een fase van onthechting, innerlijke leegte en cynisme bij hem of haar op de loer.

Twee kanten: mannelijk en vrouwelijk

De cognitieve en fysieke aspecten vertegenwoordigen de linkerhelft van het model, de eerste ontwikkelingsfase – en de mannelijke (harde) kant van de wil, het denken, het doen, het lichaam en de welvaart.

De affectieve en spirituele aspecten vertegenwoordigen de rechterhelft van het model, de tweede ontwikkelingsfase – en de vrouwelijke (zachte) kant van verlangens, gevoelens, inspiratie en intuïtie.

Het ene kan niet zonder het andere: het is een spirituele eenheid voor de Full Human Principle Approach.

Deze twee kanten zijn uiteindelijk verbonden met de context.

5. Het Contextuele aspect – de context, de omgeving, omgevingseisen, cultuur, systeem

Van der Pol omschrijft het nog verder:

‘De opvoeding, de familie, het gezin, het werk, de collega’s, de vereniging, de gezamenlijke vrienden, de woon- en leefomgeving, de buren, de school, de leraren, enzovoort’

Deze hele sociale omgeving en de ingebedde cultuur maken onderdeel uit van de context van coachee. 

Deze dimensies op alle levensgebieden vergen aandacht van de coach om zo alle andere aspecten – met deze contextbepaling in verbinding – met elkaar te kunnen beoordelen. De coachee zal zo inzicht verkrijgen in het ‘geheel’/‘heelheidswetenschap’/zijn authentieke Zelf, waardoor zijn persoonlijke ontwikkelings- en ontplooiingsproces een vogelvlucht zal nemen!

Greetz,

GuidoFox – Evolve your Life!

Spiritual Life Coach

www.GuidoFox.nl